Η διοίκηση της Ξάνθης απαιτεί κάτι περισσότερο από επικοινωνιακά «μπαλώματα». Η Λεωφόρος Στρατού αποτελεί το πιο τρανταχτό παράδειγμα του πώς ο κακός σχεδιασμός του παρελθόντος ναρκοθέτησε το παρόν της πόλης.

Το δίλημμα που αντιμετωπίσαμε ήταν ξεκάθαρο: Θα προχωρούσαμε σε ένα έργο «βιτρίνας» με ημερομηνία λήξης, ρισκάροντας 1.800.000€ και προκαλώντας βλάβη εκατομμυρίων στον Δήμο, ή θα συγκρουόμασταν με τις αστοχίες μιας ανεφάρμοστης μελέτης;

Επιλέξαμε την πολιτική της ευθύνης έναντι της επικοινωνιακής ευκολίας. Αντί να απεντάξουμε το έργο για να γλιτώσουμε την προσωρινή δυσαρέσκεια, επωμισθήκαμε το βάρος της αναθεώρησης. Ο κύριος Μελισσόπουλος που σήμερα μας «κουνάει το δάχτυλο», ας απαντήσει στους πολίτες: Ας εξηγήσει τη σιωπή του την ώρα που εγκρίνονταν μελέτες, οι οποίες αγνοούσαν τα βασικά δίκτυα υποδομών και την πραγματική κατάσταση της περιοχής.
Δεν επιδιώκουμε τις εντυπώσεις των κοινωνικών δικτύων, αλλά τον δύσκολο δρόμο της δράσης και των αλλαγών. Διορθώνουμε τα λάθη που παραλάβαμε και παραδίδουμε λύσεις, όχι υποσχέσεις.

Αντιλαμβανόμαστε πλήρως την αναστάτωση και τη δυσκολία στις καθημερινές μετακινήσεις που προκαλεί η εκτέλεση των εργασιών. Ένα έργο υποδομής σε ένα τόσο κομβικό σημείο της πόλης, δυστυχώς, συνεπάγεται αναπόφευκτη ταλαιπωρία.
Ζητάμε την υπομονή των συμπολιτών μας, καθώς η προσωρινή αυτή αναμονή είναι το αναγκαίο τίμημα για να αποκτήσει επιτέλους η Ξάνθη υποδομές που θα διαρκέσουν, γιατί πλέον γίνονται σωστά.

Προχωράμε με ευθύνη σε αντίθεση με τους τιμητές των κοινωνικών δικτύων.